DŁUGI PARLAMENT I POCZĄTEK REWOLUCJI (1640-1646)
angielski BydgoszczWciągu 13 lat swego istnienia (1640-1653) Długi Parlament stał się głównym ośrodkiem organizacyjnym burżuazji i nowej szlachty w ich walce z obozem feudalno-absolutystycznym. Wprawdzie podział na „kawalerów\" (zwolennicy króla) i „okrągłogłowych\" (stronnicy Parlamentu) ustalił się dopiero w 1642 r., jednak można określić sympatie polityczne członków Parlamentu już w 1640 r. Stronnicy Parlamentu posiadali przewagę we wschodniej i południowo-wschodniej Anglii, a więc w najbardziej rozwiniętych pod względem ekonomicznym regionach. Hrabstwa tej części Anglii na 137 swych posłów wybrały wówczas 105 zwolenników Parlamentu i tylko 32 rojalistów. Inaczej rzecz się miała w zachodniej i północnej Anglii. Na północy i zachodzie rojaliści zdobyli 119, a zwolennicy Parlamentu 71 mandatów, natomiast w hrabstwach południowo-zachodnich Parlament pozyskał 114 stronników, a król 70. W sumie w całej Anglii w 1640 r. zwolennicy Parlamentu mieli 290 (57%), a rojaliści 221 (43%) posłów w Izbie Gmin. Natomiast pod względem społecznym przewagę w Parlamencie uzyskała współdziałająca z burżuazja szlachta (podział powyższy jest z konieczności uproszczony i z braku miejsca nie sposób przedstawić różnych drobniejszych ugrupowań, w rodzaju np. „konstytucyjnych monarchistów\", kompromisowej przejściowo grupy E. Hyde\'a oraz wicehrabiego Falklanda i in.). felgi
