ROZŁAM W OBOZIE PARLAMENTU
zakopane noclegiPo rozbiciu i rozproszeniu w 1646 r. przez armię Parlamentu sił rojali-stycznych dobiegła końca pierwsza faza wojny domowej. Karol I uciekł na północ i oddał się w ręce Szkotów, licząc na poparcie jednego z miejscowych wodzów. Szkoci jednak po uzyskaniu od Długiego Parlamentu zaległego żołdu wydali króla i na początku 1647 r. został on przewieziony do Anglii. Już w pierwszym okresie wojny domowej rozpoczęła się wewnątrz stronnictwa parlamentarnego ostra walka zwolenników poszczególnych frakcji i ugrupowań, reprezentujących różne interesy społeczne, burżuazji i nowej szlachty z jednej strony, a szerokich mas z drugiej. Polityka prezbiterianów miała dość wąski klasowy charakter i nie odpowiadała nawet szerokim kołom samej burżuazji i szlachty. Prezbiteriańska większość Parlamentu, tzw. partia worka pieniędzy, nie podjęła żadnych kroków, by przezwyciężyć trudności gospodarcze wywołane przez wojnę. Nowe podatki pogarszały sytuację klas niższych, nie dotykając prawie zupełnie bogaczy. Ponieważ Parlament nie miał pieniędzy, sprzedawał za bezcen ziemię (m.in. zdobycze w Irlandii), w wyniku czego burżuazja i nowa szlachta jeszcze bardziej się wzbogaciły. W interesie nowych właścicieli ziemskich zostały w 1646 r. zniesione tzw. dobra rycerskie i związane z nimi powinności feudalne na rzecz Korony. Likwidując feudalne ograniczenia, opłaty i powinności krępujące właścicieli ziemskich, nie zniosła rewolucja ciężarów spoczywających na dzierżawcach (copyholders). Żarówki xenonowe
